കുരിശുവരയ്ക്കുമ്പോൾ ഏത് ദിശയാണ് ശരി?

“കുരിശുവരയ്ക്കേണ്ടത് ഇടതുനിന്ന് വലത്തോട്ടാണോ, അതോ വലതുനിന്ന് ഇടത്തോട്ടാണോ?”

കത്തോലിക്കാ വിശ്വാസികൾക്കിടയിൽ പലപ്പോഴും ഉയരുന്ന ഒരു ചോദ്യമാണിത്. പ്രത്യേകിച്ച് സീറോ-മലബാർ സഭയുടെ പാരമ്പര്യത്തിൽ വളർന്നവർക്ക് ഈ വിഷയത്തിൽ ചിലപ്പോൾ വ്യത്യസ്ത രീതികൾ കാണാൻ സാധിക്കുന്നതിനാൽ ആശയക്കുഴപ്പം ഉണ്ടാകാം. എന്നാൽ കുരിശടയാളത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ അർത്ഥം മനസ്സിലാക്കുമ്പോൾ, പ്രധാനപ്പെട്ടത് കൈ ഏത് ദിശയിലാണ് നീങ്ങുന്നത് എന്നതിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നില്ലെന്ന് നമുക്ക് മനസ്സിലാകും.

കുരിശടയാളം ഒരു സാധാരണ ആംഗ്യമല്ല. അത് ക്രൈസ്തവ വിശ്വാസത്തിന്റെ വളരെ ആഴമുള്ള ഒരു അടയാളമാണ്. കുരിശടയാളം വരയ്ക്കുമ്പോൾ നാം നമ്മുടെ ശരീരത്തിൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ കുരിശിന്റെ അടയാളം വരയ്ക്കുകയും, “പിതാവിന്റെയും പുത്രന്റെയും പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെയും നാമത്തിൽ” എന്ന് ഏറ്റുപറയുകയും ചെയ്യുന്നു. അതിലൂടെ കുരിശിലൂടെയുള്ള ക്രിസ്തുവിന്റെ രക്ഷയിലും പരിശുദ്ധ ത്രിത്വത്തിലും നാം നമ്മുടെ വിശ്വാസം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.

കുരിശടയാളത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന അർത്ഥം

ക്രൈസ്തവ വിശ്വാസത്തിന്റെ കേന്ദ്രത്തിൽ കുരിശിനാണ് സ്ഥാനം. യേശുക്രിസ്തു കുരിശിൽ തന്റെ ജീവൻ സമർപ്പിച്ചു. അവിടുത്തെ പീഡാനുഭവവും മരണവും ഉയിർപ്പും ക്രൈസ്തവ വിശ്വാസത്തിന്റെ ഹൃദയമാണ്. അതുകൊണ്ട് കുരിശടയാളം വരയ്ക്കുമ്പോൾ നാം നമ്മുടെ ശരീരത്തിൽ ഒരു ചിഹ്നം വരയ്ക്കുക മാത്രമല്ല ചെയ്യുന്നത്. “ഞാൻ ക്രിസ്തുവിന്റേതാണ്” എന്ന് നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലൂടെ ഏറ്റുപറയുകയാണ്.

കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ മതബോധനഗ്രന്ഥം കുരിശടയാളത്തെ ക്രിസ്തുവിന്റെ കുരിശിലൂടെ ലഭിച്ച രക്ഷയുടെ അടയാളവുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു. ജ്ഞാനസ്നാനത്തിന്റെ ആരംഭത്തിലും കുരിശടയാളത്തിന് പ്രത്യേക സ്ഥാനമുണ്ട്. ജ്ഞാനസ്നാനത്തിൽ കുരിശിന്റെ അടയാളം സ്വീകരിക്കുന്ന വ്യക്തി ക്രിസ്തുവിനോട് ചേർന്നവനായി അടയാളപ്പെടുത്തപ്പെടുന്നതിന്റെ ദൃശ്യപ്രകടനമാണ് അത്. അതുകൊണ്ടാണ് കത്തോലിക്കാ സഭയിൽ ദിവസം ആരംഭിക്കുമ്പോഴും പ്രാർത്ഥന തുടങ്ങുമ്പോഴും വിശുദ്ധ കുർബാനയിലും മറ്റു അവസരങ്ങളിലും കുരിശടയാളം വരയ്ക്കുന്നത്.

“പിതാവിന്റെയും പുത്രന്റെയും പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെയും നാമത്തിൽ”

കുരിശടയാളത്തോടൊപ്പം നാം ഉച്ചരിക്കുന്ന വാക്കുകൾ വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ്. ഇത് പരിശുദ്ധ ത്രിത്വത്തിലുള്ള നമ്മുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ പ്രഖ്യാപനമാണ്: ഒരു ദൈവത്തിൽ മൂന്ന് വ്യക്തികൾ — പിതാവ്, പുത്രൻ, പരിശുദ്ധാത്മാവ്.

യേശു തന്റെ ശിഷ്യന്മാരെ എല്ലാ ജനതകളെയും ശിഷ്യരാക്കാനും പിതാവിന്റെയും പുത്രന്റെയും പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെയും നാമത്തിൽ ജ്ഞാനസ്നാനം നൽകാനും അയച്ചതായി മത്തായി സുവിശേഷത്തിൽ നാം വായിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട് കുരിശടയാളവും ജ്ഞാനസ്നാനവും തമ്മിൽ ആഴത്തിലുള്ള ബന്ധമുണ്ട്. കുരിശടയാളം വരയ്ക്കുമ്പോൾ നാം ഒരേസമയം രണ്ട് വലിയ സത്യങ്ങൾ ഏറ്റുപറയുകയാണ്:

• ക്രിസ്തുവിന്റെ കുരിശും രക്ഷയും.
• പരിശുദ്ധ ത്രിത്വത്തിലുള്ള വിശ്വാസവും.

നെറ്റി, നെഞ്ച്, തോളുകൾ — എന്താണ് അർത്ഥം?

കുരിശടയാളം വരയ്ക്കുമ്പോൾ സാധാരണയായി ആദ്യം നെറ്റിയിൽ സ്പർശിക്കുന്നു, പിന്നീട് നെഞ്ചിലും തുടർന്ന് തോളുകളിലും കൈ എത്തിക്കുന്നു. ഈ ശാരീരിക ആംഗ്യത്തിന് ആത്മീയമായ ഒരു അർത്ഥമുണ്ട്. ക്രിസ്തുവിന്റെ കുരിശിന്റെ അടയാളം നമ്മുടെ മുഴുവൻ വ്യക്തിത്വത്തിലും പതിയണമെന്ന ഓർമ്മപ്പെടുത്തലായി ഇതിനെ കാണാം.

• നമ്മുടെ ചിന്തകളിൽ...
• നമ്മുടെ ഹൃദയത്തിൽ...
• നമ്മുടെ പ്രവൃത്തികളിൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ സാന്നിധ്യം ഉണ്ടാകണം.

കുരിശടയാളം ശരീരത്തിൽ മാത്രം വരച്ചാൽ മതിയാകില്ല. കുരിശിന്റെ ആത്മാവ് നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലും ഉണ്ടാകണം. പാപ്പാ ഫ്രാൻസിസ് 2018-ലെ ജ്ഞാനസ്നാനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനത്തിൽ കുരിശടയാളം ക്രൈസ്തവൻ ആരുടേതാണെന്ന് ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്ന അടയാളമാണെന്ന് വിശദീകരിച്ചു. നമ്മുടെ ചിന്തയും സംസാരവും പ്രവൃത്തികളും ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്നേഹത്തിന്റെ അടയാളത്തിൽ ആയിരിക്കണമെന്ന് അദ്ദേഹം ഓർമ്മിപ്പിച്ചു.

ഇടത്തുനിന്ന് വലത്തോട്ടോ, വലത്തുനിന്ന് ഇടത്തോട്ടോ?

ഇവിടെയാണ് പലർക്കും സംശയം ഉണ്ടാകുന്നത്. കത്തോലിക്കാ സഭയിലെ എല്ലാ പാരമ്പര്യങ്ങളിലും ഒരേ ദിശയല്ല ഉപയോഗിക്കുന്നത്.

• ലത്തീൻ സഭയുടെ (Latin Catholic) സാധാരണ ആചാരത്തിൽ കുരിശടയാളം നെറ്റിയിൽ നിന്ന് നെഞ്ചിലേക്കും തുടർന്ന് ഇടത് തോളിൽ നിന്ന് വലത് തോളിലേക്കുമാണ് വരയ്ക്കുന്നത്.
• അതേസമയം പൗരസ്ത്യ ക്രൈസ്തവ പാരമ്പര്യങ്ങളിൽ (പ്രത്യേകിച്ച് Eastern Catholic, Orthodox സഭകളിൽ), വലത് തോളിൽ നിന്ന് ഇടത് തോളിലേക്കുള്ള രീതിയാണ് കാണുന്നത്.

അതുകൊണ്ട് ഒരു പാരമ്പര്യത്തിലെ രീതിയെ മാത്രം അടിസ്ഥാനമാക്കി മറ്റൊരു പാരമ്പര്യത്തിലെ രീതിയെ “തെറ്റ്” എന്ന് പറയുന്നത് ശരിയല്ല. കുരിശടയാളത്തിന്റെ കേന്ദ്രം ദിശയല്ല; അതിന്റെ വിശ്വാസപരമായ അർത്ഥമാണ്.

സീറോ-മലബാർ പാരമ്പര്യത്തിൽ കുരിശടയാളം

സീറോ-മലബാർ സഭ പൗരസ്ത്യ കത്തോലിക്കാ സഭകളിലൊന്നാണ്. അതിന്റെ ആരാധനക്രമത്തിനും ആത്മീയ പാരമ്പര്യത്തിനും പുരാതനമായ കിഴക്കൻ ക്രൈസ്തവ വേരുകളുണ്ട്. സീറോ-മലബാർ പാരമ്പര്യത്തിൽ വലതിൽ നിന്ന് ഇടത്തേക്ക് കുരിശടയാളം വരയ്ക്കുന്ന രീതി പൗരസ്ത്യ പാരമ്പര്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. സീറോ-മലബാർ പാരമ്പര്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനങ്ങളിലും ആരാധനക്രമ സംബന്ധമായ രേഖകളിലും ഈ രീതിയുടെ ചരിത്രപരമായ ഉപയോഗം രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ ചരിത്രത്തിലെ വിവിധ ഘട്ടങ്ങളിൽ സീറോ-മലബാർ സഭയിൽ പ്രായോഗിക വ്യത്യാസങ്ങളും ആരാധനക്രമപരമായ മാറ്റങ്ങളും ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്.

അതുകൊണ്ട് ഇന്നത്തെ വിശ്വാസി കുരിശടയാളം വരയ്ക്കുമ്പോൾ സ്വന്തം സഭയുടെ നിലവിലെ ആരാധനക്രമ നിർദ്ദേശങ്ങളും പ്രാദേശിക സഭാപാരമ്പര്യവും പിന്തുടരുന്നതാണ് ഉചിതം.

കുരിശടയാളം ഒരു പ്രാർത്ഥനയാണ്

നമ്മൾ പലപ്പോഴും കുരിശടയാളം വളരെ വേഗത്തിൽ വരയ്ക്കാറുണ്ട് — ദേവാലയത്തിൽ കയറുമ്പോൾ, പ്രാർത്ഥന തുടങ്ങുമ്പോൾ, ഭക്ഷണത്തിന് മുമ്പ്, യാത്ര ആരംഭിക്കുമ്പോൾ, അപകടസാധ്യതയുള്ളപ്പോൾ, ഉറങ്ങാൻ പോകുമ്പോൾ. ഇതെല്ലാം നല്ല ക്രൈസ്തവ ആചാരങ്ങളാണ്. എന്നാൽ ഓരോ തവണയും കുരിശടയാളം വരയ്ക്കുമ്പോൾ ഒരു നിമിഷം അതിന്റെ അർത്ഥം ഓർക്കാൻ കഴിഞ്ഞാൽ അത് കൂടുതൽ ആഴമുള്ള പ്രാർത്ഥനയായി മാറും.

“ഞാൻ ക്രിസ്തുവിന്റേതാണ്.”
“എന്റെ ജീവിതം പിതാവിനും പുത്രനും പരിശുദ്ധാത്മാവിനും സമർപ്പിക്കുന്നു.”
“ക്രിസ്തുവിന്റെ കുരിശിലും രക്ഷയിലും ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു.”

ഇങ്ങനെയൊരു മനോഭാവത്തോടെ കുരിശടയാളം വരയ്ക്കാം.

പ്രാർത്ഥന തുടങ്ങുന്നതിന് മുമ്പ് മാത്രം അല്ല

കുരിശടയാളം പ്രാർത്ഥനയുടെ തുടക്കത്തിലും അവസാനത്തിലും മാത്രം ഉപയോഗിക്കേണ്ട ഒന്നല്ല. ജീവിതത്തിലെ പല സാഹചര്യങ്ങളിലും ഇത് നമ്മെ ദൈവത്തിലേക്ക് തിരിക്കാം:

• ഒരു ബുദ്ധിമുട്ട് നേരിടുമ്പോൾ ദൈവത്തിന്റെ സഹായം തേടി.
• ഒരു നല്ല വാർത്ത ലഭിക്കുമ്പോൾ നന്ദി പറഞ്ഞുകൊണ്ട്.
• യാത്രയ്ക്ക് പുറപ്പെടുമ്പോൾ സംരക്ഷണം തേടി.
• ഉറങ്ങാൻ പോകുമ്പോൾ ദിവസം ദൈവത്തിന്റെ കൈകളിൽ സമർപ്പിച്ചുകൊണ്ട്.

കുരിശ് നമ്മുടെ ജീവിതത്തിന്റെ അടയാളമാകട്ടെ

കുരിശടയാളം വരയ്ക്കുന്നത് ഒരു നല്ല ക്രൈസ്തവ ആചാരമാണ്. എന്നാൽ കുരിശിന്റെ അടയാളം നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലും കാണപ്പെടണം. കുരിശ് നമ്മെ സ്നേഹം പഠിപ്പിക്കുന്നു, ക്ഷമ പഠിപ്പിക്കുന്നു, ത്യാഗം പഠിപ്പിക്കുന്നു, വിനയം പഠിപ്പിക്കുന്നു. മറ്റുള്ളവർക്കായി സ്വയം നൽകാൻ പഠിപ്പിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട് കൈകൊണ്ട് വരയ്ക്കുന്ന കുരിശ് നമ്മുടെ ഹൃദയത്തിലെ കുരിശായി മാറണം.

• നമ്മുടെ വാക്കുകളിൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്നേഹം ഉണ്ടാകണം.
• നമ്മുടെ പ്രവൃത്തികളിൽ കരുണ ഉണ്ടാകണം.
• നമ്മുടെ തീരുമാനങ്ങളിൽ നീതി ഉണ്ടാകണം.
• നമ്മുടെ ബന്ധങ്ങളിൽ ക്ഷമ ഉണ്ടാകണം.

അപ്പോഴാണ് കുരിശടയാളം ഒരു ആചാരത്തിൽ നിന്ന് ഒരു ജീവിതസാക്ഷ്യമായി മാറുന്നത്.

അവസാനമായി

അടുത്ത തവണ കുരിശടയാളം വരയ്ക്കുമ്പോൾ ഒരു നിമിഷം നിർത്താം.

• നെറ്റിയിൽ കൈവെക്കുമ്പോൾ — എന്റെ ചിന്തകൾ ദൈവത്തിന് സമർപ്പിക്കാം.
• നെഞ്ചിൽ കൈവെക്കുമ്പോൾ — എന്റെ ഹൃദയം ദൈവത്തിന് സമർപ്പിക്കാം.
• തോളുകളിൽ കുരിശടയാളം വരയ്ക്കുമ്പോൾ — എന്റെ ജീവിതവും പ്രവൃത്തികളും ദൈവത്തിന് സമർപ്പിക്കാം.

പിന്നെ വിശ്വാസത്തോടെ പറയാം: “പിതാവിന്റെയും പുത്രന്റെയും പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെയും നാമത്തിൽ. ആമേൻ.”

കുരിശടയാളം ചെറിയൊരു ആംഗ്യം മാത്രമാണെന്ന് തോന്നാം. എന്നാൽ അതിനുള്ളിൽ ക്രൈസ്തവ വിശ്വാസത്തിന്റെ ഹൃദയമായ ത്രിത്വം, ക്രിസ്തുവിന്റെ കുരിശ്, രക്ഷ, ജ്ഞാനസ്നാനം, ക്രിസ്തുവിനോടുള്ള നമ്മുടെ ബന്ധം എന്നിവയെല്ലാം അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട് ഇനി മുതൽ കുരിശടയാളം വെറുതെ വരയ്ക്കാതെ, അർത്ഥം മനസ്സിലാക്കി, വിശ്വാസത്തോടെ, ഭക്തിയോടെ വരയ്ക്കാം.

കുരിശ് നമ്മുടെ നെറ്റിയിൽ മാത്രം അല്ല, നമ്മുടെ ഹൃദയത്തിലും ജീവിതത്തിലും പതിയട്ടെ.